odsyłacz do Łoza S., Słownik architektów i budowniczych Polaków oraz cudzoziemców w Polsce pracujących, Warszawa 1931, s. 32 wzmiankujący zaangązowanie przy budowie Józefa Belloto; Łoza S., Słownik architektów i budowniczych Polaków oraz cudzoziemców w Polsce pracujących, Warszawa 1931, s. 14 wzmiankujący Izydora Aftanazego, który przebudował kuchnie w tym pałacu - Archiwum.Zabytek.pl
odsyłacz do Łoza S., Słownik architektów i budowniczych Polaków oraz cudzoziemców w Polsce pracujących, Warszawa 1931, s. 32 wzmiankujący zaangązowanie przy budowie Józefa Belloto; Łoza S., Słownik architektów i budowniczych Polaków oraz cudzoziemców w Polsce pracujących, Warszawa 1931, s. 14 wzmiankujący Izydora Aftanazego, który przebudował kuchnie w tym pałacu
Typ: Spuścizny
Autor: brak
Rok wykonania: brak
Sygnatura: TC-OR-5536-2
Nazwa zbioru: Teki Ciołka
Imię i nazwisko: brak
Hasło: ogród pałacowy Krasińskich
Województwo: mazowieckie
Powiat: Warszawa
Gmina: Warszawa
Miejscowość: Warszawa
Miejscowość historyczna: Warszawa – Plac Krasińskich
Łazienki Królewskie. Kamienna rzeźba autorstwa Ludwika Kauffmana przedstawiająca personifikację Wisły. Znajduje się na tarasie przed Pałacem na Wyspie, gdzie została ustawiona w 1855 roku. (sprzed 1939)
Reprodukcja z W. Tatarkiewicz "Łazienki Warszawskie" 1957.
wycinek z publiakcji tematycznej zawierający reprodukcje fotografii czarno-białych ukazujących pałacyk należący niegdyś do księcia Józefa Poniatowskiego
Wilanów-część południowa, plan sytuacyjny z zaznaczeniem układu dróg parkowych. Napisy: WILANÓW. OGRÓD PAŁACOWY. CZĘŚĆ POŁUDNIOWA. PROJEKT TECHNICZNY 1:500. PROJEKT DROGOWY. Podane wymiary i legenda
Kościół św. Aleksandra. Główna część budowli ma formę rotundy, której ściany artykułowane są pilastrami i półkolumnami oraz zwieńczone wyraźnym gzymsem koronującym. W elewacji rotundy znajdują się wysokie, półkoliście zamknięte wnęki okienne i arkady, typowe dla klasycyzującej kompozycji. Część murów rotundy została zniszczona, przez co widoczny jest przekrój konstrukcji ścian oraz fragmenty wewnętrznej struktury budynku. Od frontu do rotundy przylega portyk kolumnowy. Zachowały się fragmenty kolumn o klasycznych proporcjach oraz części belkowania. Po lewej stronie znajduje się wolnostojąca wieża dzwonnicza. Ma ona formę kilkukondygnacyjnej konstrukcji o klasycystycznej kompozycji. Dolna część wieży ma prostokątny rzut i jest masywna, natomiast wyższa kondygnacja jest przepruta dużymi arkadowymi otworami dzwonowymi. Naroża wieży są akcentowane pilastrami, a powyżej znajduje się profilowany gzyms.
