wirydarz zewnętrzy klasztoru Reformatów - plan sytuacyjny
Typ: Spuścizny
Autor: brak danych
Rok wykonania: brak
Sygnatura: TC-P-4758
Nazwa zbioru: Teki Ciołka
Imię i nazwisko: brak danych
Hasło: brak danych
Przedmiot karty: brak danych
Województwo: mazowieckie
Powiat: Warszawa
Gmina: Warszawa
Miejscowość: Warszawa
Miejscowość historyczna: Warszawa
wypis z Podręczna Encyklopedia Kościelna, red. ks. Zygmunt Chełmicki, t. I-XLIV, Warszawa, 1904-1916 zawierający ważniejsze epizody w dziejach miejscowego klasztoru począwszy od roku 1661 kiedy to miasto przeznaczyło dla zakonników kościół św. Ducha
Pałac Kazimierzowskich. Korpus główny dwukondygnacyjny osadzony na wyraźnie wydzielonym, wysokim przyziemiu. Dolna kondygnacja ma cięższy, bardziej masywny charakter, z rytmem arkadowych otworów i boniowaniem, co wzmacnia wrażenie solidnej bazy. Fasada jest ściśle symetryczna i podporządkowana osi głównej, typowej dla architektury reprezentacyjnej. Najsilniejszym akcentem jest portyk kolumnowy od frontu, zwieńczony trójkątnym frontonem. To element jednoznacznie odwołujący się do repertuaru antycznego i klasycystycznego.
