plan sytuacyjny. Przerys z Gabinetu Rycin Uniwersytetu Warszawskiego 105 - Archiwum.Zabytek.pl
plan sytuacyjny. Przerys z Gabinetu Rycin Uniwersytetu Warszawskiego 105
Typ: Spuścizny
Autor: brak danych
Rok wykonania: brak
Sygnatura: TC-P-4830
Nazwa zbioru: Teki Ciołka
Imię i nazwisko: brak danych
Hasło: brak danych
Przedmiot karty: brak danych
Województwo: mazowieckie
Powiat: Warszawa
Gmina: Warszawa
Miejscowość: Warszawa
Miejscowość historyczna: Warszawa
Identyfikator: 79430
Autor: brak danych
Rok wykonania: brak
Sygnatura: TC-P-4830
Nazwa zbioru: Teki Ciołka
Imię i nazwisko: brak danych
Hasło: brak danych
Przedmiot karty: brak danych
Województwo: mazowieckie
Powiat: Warszawa
Gmina: Warszawa
Miejscowość: Warszawa
Miejscowość historyczna: Warszawa
Identyfikator: 79430
Drukuj
Drukuj
Udostępnij
Udostępnij
-
otwórz podstronę Zniszczona zabudowa miejska. Róg ul. Chłodnej z ul. Waliców. Bunkier
Zniszczona zabudowa miejska. Róg ul. Chłodnej z ul. Waliców. Bunkier -
otwórz podstronę Ruiny cyrku.
Ruiny cyrku.
-
otwórz podstronę Panorama ruin lewobrzeżnej Warszawy. linia ruin na skarpie warszawskiej. Widać długi ciąg wypalonych kamienic i pozostałości zabudowy: ściany bez dachów, poszarpane szczyty, kikuty murów i puste otwory okienne. Dawna zwarta zabudowa została rozbita na pojedyncze skorupy budynków. Mimo to nadal można odczytać dawny charakter tej części miasta: były to wysokie, wielokondygnacyjne kamienice śródmiejskie, stojące gęsto obok siebie.
Panorama ruin lewobrzeżnej Warszawy. linia ruin na skarpie warszawskiej. Widać długi ciąg wypalonych kamienic i pozostałości zabudowy: ściany bez dachów, poszarpane szczyty, kikuty murów i puste otwory okienne. Dawna zwarta zabudowa została rozbita na pojedyncze skorupy budynków. Mimo to nadal można odczytać dawny charakter tej części miasta: były to wysokie, wielokondygnacyjne kamienice śródmiejskie, stojące gęsto obok siebie.
-
otwórz podstronę Ogród Saski-plan sytuacyjnego zadrzewienia ogrodu z próbą rekonstrukcji ciągów komunikacyjnych. Odbitka ozalidowa
Ogród Saski-plan sytuacyjnego zadrzewienia ogrodu z próbą rekonstrukcji ciągów komunikacyjnych. Odbitka ozalidowa
-
otwórz podstronę odrys planu klasztoru z kościołem ks.ks. Kamedułów oraz ogródków przy eremach. Plansza I b
odrys planu klasztoru z kościołem ks.ks. Kamedułów oraz ogródków przy eremach. Plansza I b
-
otwórz podstronę Inwentarz Ogrodu Włoskiego Willanowskiego, Budynku Ogrodniczego iako tez Pomaranczarnicy y Wszelkich Drzew, Drzewek, sprzętów y naczynia Wszystkiego w nim znaydującego się d. 27 Junij A. 1729 na gruncie wypisany – wypis z Muzeum Czartoryskich dokonany przez Żelechowską 4 czerwca 1958 r.; szesnaście kart
Inwentarz Ogrodu Włoskiego Willanowskiego, Budynku Ogrodniczego iako tez Pomaranczarnicy y Wszelkich Drzew, Drzewek, sprzętów y naczynia Wszystkiego w nim znaydującego się d. 27 Junij A. 1729 na gruncie wypisany – wypis z Muzeum Czartoryskich dokonany przez Żelechowską 4 czerwca 1958 r.; szesnaście kart
-
otwórz podstronę Pałac Potockich - brama wjazdowa. Brama składa się z szerokiego, dwuskrzydłowego przejazdu ujętego między dwoma masywnymi filarami, po bokach których znajdują się węższe przejścia dla pieszych. Filar bramy są bogato profilowane, zakończone gzymsami i dekoracyjnymi wazami kamiennymi (typowe barokowe akcenty o funkcji reprezentacyjnej). Ich proporcje są masywne, co podkreśla monumentalny charakter wjazdu. Na filarach widoczne są też detale ornamentalne, w tym woluty i stylizowane liście akantu. Centralnym elementem bramy jest misternie kuty, żelazny wjazd o dekoracji rokokowej – złożonej z ażurowych motywów roślinnych, wici, rocaille’i i monogramów (niegdyś z herbem Potockich „Pilawa”). Ornamentyka jest lekka, finezyjna, a jednocześnie pełna przepychu – stanowi doskonały przykład artystycznego kowalstwa XVIII wieku.
Pałac Potockich - brama wjazdowa. Brama składa się z szerokiego, dwuskrzydłowego przejazdu ujętego między dwoma masywnymi filarami, po bokach których znajdują się węższe przejścia dla pieszych. Filar bramy są bogato profilowane, zakończone gzymsami i dekoracyjnymi wazami kamiennymi (typowe barokowe akcenty o funkcji reprezentacyjnej). Ich proporcje są masywne, co podkreśla monumentalny charakter wjazdu. Na filarach widoczne są też detale ornamentalne, w tym woluty i stylizowane liście akantu. Centralnym elementem bramy jest misternie kuty, żelazny wjazd o dekoracji rokokowej – złożonej z ażurowych motywów roślinnych, wici, rocaille’i i monogramów (niegdyś z herbem Potockich „Pilawa”). Ornamentyka jest lekka, finezyjna, a jednocześnie pełna przepychu – stanowi doskonały przykład artystycznego kowalstwa XVIII wieku.
-
otwórz podstronę obwoluta - Ogród Tyszkiewiczów
obwoluta - Ogród Tyszkiewiczów
-
otwórz podstronę Wilanów-plan sytuacyjno - wysokościowy - Arkusz No 4
Wilanów-plan sytuacyjno - wysokościowy - Arkusz No 4
-
otwórz podstronę założenie pałacowo-ogrodowe - wnętrze: sypialnia króla
założenie pałacowo-ogrodowe - wnętrze: sypialnia króla
