okolice Warszawy (ogólnie) - Archiwum.Zabytek.pl
okolice Warszawy (ogólnie)
Typ: Spuścizny
Autor: brak
Rok wykonania: brak
Sygnatura: TC-OR-5580-6
Nazwa zbioru: Teki Ciołka
Imię i nazwisko: brak
Hasło: ogród
Województwo: mazowieckie
Powiat: Warszawa
Gmina: Warszawa
Miejscowość: Warszawa
Miejscowość historyczna: Warszawa - Ogólne
Identyfikator: 88701
Autor: brak
Rok wykonania: brak
Sygnatura: TC-OR-5580-6
Nazwa zbioru: Teki Ciołka
Imię i nazwisko: brak
Hasło: ogród
Województwo: mazowieckie
Powiat: Warszawa
Gmina: Warszawa
Miejscowość: Warszawa
Miejscowość historyczna: Warszawa - Ogólne
Identyfikator: 88701
Drukuj
Drukuj
Udostępnij
Udostępnij
-
otwórz podstronę Wilanów-projekt koncepcyjny - wariant dwudzielny - rysunek roboczy
Wilanów-projekt koncepcyjny - wariant dwudzielny - rysunek roboczy -
otwórz podstronę fotografia czarno-biała reprodukcji ryciny ukazującej miejscowe założenie pałacowo-parkowe
fotografia czarno-biała reprodukcji ryciny ukazującej miejscowe założenie pałacowo-parkowe
-
otwórz podstronę Kościół św. Aleksandra. Główna część budowli ma formę rotundy, której ściany artykułowane są pilastrami i półkolumnami oraz zwieńczone wyraźnym gzymsem koronującym. W elewacji rotundy znajdują się wysokie, półkoliście zamknięte wnęki okienne i arkady, typowe dla klasycyzującej kompozycji. Część murów rotundy została zniszczona, przez co widoczny jest przekrój konstrukcji ścian oraz fragmenty wewnętrznej struktury budynku. Od frontu do rotundy przylega portyk kolumnowy. Zachowały się fragmenty kolumn o klasycznych proporcjach oraz części belkowania. Po lewej stronie znajduje się wolnostojąca wieża dzwonnicza. Ma ona formę kilkukondygnacyjnej konstrukcji o klasycystycznej kompozycji. Dolna część wieży ma prostokątny rzut i jest masywna, natomiast wyższa kondygnacja jest przepruta dużymi arkadowymi otworami dzwonowymi. Naroża wieży są akcentowane pilastrami, a powyżej znajduje się profilowany gzyms.
Kościół św. Aleksandra. Główna część budowli ma formę rotundy, której ściany artykułowane są pilastrami i półkolumnami oraz zwieńczone wyraźnym gzymsem koronującym. W elewacji rotundy znajdują się wysokie, półkoliście zamknięte wnęki okienne i arkady, typowe dla klasycyzującej kompozycji. Część murów rotundy została zniszczona, przez co widoczny jest przekrój konstrukcji ścian oraz fragmenty wewnętrznej struktury budynku. Od frontu do rotundy przylega portyk kolumnowy. Zachowały się fragmenty kolumn o klasycznych proporcjach oraz części belkowania. Po lewej stronie znajduje się wolnostojąca wieża dzwonnicza. Ma ona formę kilkukondygnacyjnej konstrukcji o klasycystycznej kompozycji. Dolna część wieży ma prostokątny rzut i jest masywna, natomiast wyższa kondygnacja jest przepruta dużymi arkadowymi otworami dzwonowymi. Naroża wieży są akcentowane pilastrami, a powyżej znajduje się profilowany gzyms.
-
otwórz podstronę ogród z którego plac wielki formuje się
ogród z którego plac wielki formuje się
-
otwórz podstronę Pałac Namiestnikowski-projekt belwederu i kaskad
Pałac Namiestnikowski-projekt belwederu i kaskad
-
otwórz podstronę odrys planu sytuacyjnego według Hiża
odrys planu sytuacyjnego według Hiża
-
otwórz podstronę szkic do rekonstrukcji parteru
szkic do rekonstrukcji parteru
-
otwórz podstronę projekt wstępny odbudowy zabytkowego ogrodu pałacowego – opis techniczny opracowany przez G. Ciołka w 1961 r.
projekt wstępny odbudowy zabytkowego ogrodu pałacowego – opis techniczny opracowany przez G. Ciołka w 1961 r.
-
otwórz podstronę protokół z obrad konferencji etnografów odbytej w Warszawie w Ministerstwie Kultury i Sztuki w dniach 4 i 5 grudnia 1947 r.
protokół z obrad konferencji etnografów odbytej w Warszawie w Ministerstwie Kultury i Sztuki w dniach 4 i 5 grudnia 1947 r.
-
otwórz podstronę 2 fotografie czarno-białe przedstawiające fragment planu przestrzennego z usytuowaniem Pałacu Ossolińskich wraz z fragmentem tramtejszych ogrodów
2 fotografie czarno-białe przedstawiające fragment planu przestrzennego z usytuowaniem Pałacu Ossolińskich wraz z fragmentem tramtejszych ogrodów
