Wilanów-drogi i place /XVIII w./ - Archiwum.Zabytek.pl
Wilanów-drogi i place /XVIII w./
Typ: Spuścizny
Autor: brak danych
Rok wykonania: brak
Sygnatura: TC-P-5909
Nazwa zbioru: Teki Ciołka
Imię i nazwisko: brak danych
Hasło: brak danych
Przedmiot karty: brak danych
Województwo: mazowieckie
Powiat: Warszawa
Gmina: Warszawa
Miejscowość: Warszawa
Miejscowość historyczna: Warszawa
Identyfikator: 98929
Autor: brak danych
Rok wykonania: brak
Sygnatura: TC-P-5909
Nazwa zbioru: Teki Ciołka
Imię i nazwisko: brak danych
Hasło: brak danych
Przedmiot karty: brak danych
Województwo: mazowieckie
Powiat: Warszawa
Gmina: Warszawa
Miejscowość: Warszawa
Miejscowość historyczna: Warszawa
Identyfikator: 98929
Drukuj
Drukuj
Udostępnij
Udostępnij
-
otwórz podstronę fotografia czarno-biała ukazująca sarkofag Natalii z Potockich Sanguszkowej
fotografia czarno-biała ukazująca sarkofag Natalii z Potockich Sanguszkowej -
otwórz podstronę brak
brak
-
otwórz podstronę Morysin-belkowanie. Napisy: Belkowanie. Podane wymiary
Morysin-belkowanie. Napisy: Belkowanie. Podane wymiary
-
otwórz podstronę Pałac Brühla - widok ogólny ruin
Pałac Brühla - widok ogólny ruin
-
otwórz podstronę Pałac Namiestnikowski-przekroje podłużne po osiach głównej i bocznych, nowoprojektowanego terenu
Pałac Namiestnikowski-przekroje podłużne po osiach głównej i bocznych, nowoprojektowanego terenu
-
otwórz podstronę Wilanów-projekt rozwiązania dziedzińca (wariant 3)
Wilanów-projekt rozwiązania dziedzińca (wariant 3)
-
otwórz podstronę plan ogrodu księżnej Izabelli Czartoryskiej (stan z 1790 r.) według planu z Gabinetu Rycin UW – opracowany przez G. Ciołka w 1949 r.
plan ogrodu księżnej Izabelli Czartoryskiej (stan z 1790 r.) według planu z Gabinetu Rycin UW – opracowany przez G. Ciołka w 1949 r.
-
otwórz podstronę Kościół św. Aleksandra. Główna część budowli ma formę rotundy, której ściany artykułowane są pilastrami i półkolumnami oraz zwieńczone wyraźnym gzymsem koronującym. W elewacji rotundy znajdują się wysokie, półkoliście zamknięte wnęki okienne i arkady, typowe dla klasycyzującej kompozycji. Część murów rotundy została zniszczona, przez co widoczny jest przekrój konstrukcji ścian oraz fragmenty wewnętrznej struktury budynku. Od frontu do rotundy przylega portyk kolumnowy. Zachowały się fragmenty kolumn o klasycznych proporcjach oraz części belkowania. Po lewej stronie znajduje się wolnostojąca wieża dzwonnicza. Ma ona formę kilkukondygnacyjnej konstrukcji o klasycystycznej kompozycji. Dolna część wieży ma prostokątny rzut i jest masywna, natomiast wyższa kondygnacja jest przepruta dużymi arkadowymi otworami dzwonowymi. Naroża wieży są akcentowane pilastrami, a powyżej znajduje się profilowany gzyms.
Kościół św. Aleksandra. Główna część budowli ma formę rotundy, której ściany artykułowane są pilastrami i półkolumnami oraz zwieńczone wyraźnym gzymsem koronującym. W elewacji rotundy znajdują się wysokie, półkoliście zamknięte wnęki okienne i arkady, typowe dla klasycyzującej kompozycji. Część murów rotundy została zniszczona, przez co widoczny jest przekrój konstrukcji ścian oraz fragmenty wewnętrznej struktury budynku. Od frontu do rotundy przylega portyk kolumnowy. Zachowały się fragmenty kolumn o klasycznych proporcjach oraz części belkowania. Po lewej stronie znajduje się wolnostojąca wieża dzwonnicza. Ma ona formę kilkukondygnacyjnej konstrukcji o klasycystycznej kompozycji. Dolna część wieży ma prostokątny rzut i jest masywna, natomiast wyższa kondygnacja jest przepruta dużymi arkadowymi otworami dzwonowymi. Naroża wieży są akcentowane pilastrami, a powyżej znajduje się profilowany gzyms.
-
otwórz podstronę odnośnik do Spis zabytków architektury i budownictwa 1964, czwarta grupa; s.8, nr.30
odnośnik do Spis zabytków architektury i budownictwa 1964, czwarta grupa; s.8, nr.30
-
otwórz podstronę wypis z pracy Szymon Zug „Ogrody w Warszawie i jej okolicach opisane w r. 1784” (objaśnieł F. M. Sobieszański) dotyczący opisu ogrodu hr. Brühl, założonego w Warszawie przy ul. Nowy Świat, z krótkim historycznym rysem
wypis z pracy Szymon Zug „Ogrody w Warszawie i jej okolicach opisane w r. 1784” (objaśnieł F. M. Sobieszański) dotyczący opisu ogrodu hr. Brühl, założonego w Warszawie przy ul. Nowy Świat, z krótkim historycznym rysem
