Kościół św. Krzysztofa. Zniszczone wnętrze. Wzdłuż północnej i zachodniej ściany biegnie empora wsparta na drewnianych, profilowanych słupach. Balustrada empory jest dekorowana malarsko – widoczne są ornamentalne motywy w prostokątnych polach. Słupy mają marmoryzowaną dekorację, imitującą kamień. Empora zachodnia z przejściem prowadzącym do kruchty lub wieży; pod nią widoczny jest otwór wejściowy o półkolistym zwieńczeniu. Ściany nawy są otynkowane, miejscami z widocznymi ubytkami i odsłoniętą cegłą.
Kościół św. Krzysztofa. Portal zachodni kamienny, renesansowy w formie, osadzony w surowej, tynkowanej elewacji wieży. Otwór ujęty jest profilowaną archiwoltą z dekoracyjnym, wałkowym obramieniem. Archiwolta wspiera się na dwóch prostych pilastrach o delikatnie zaznaczonych głowicach i bazach. Powyżej łuku biegnie poziomy gzyms z ornamentalnym fryzem o motywie roślinnym. Nad archiwoltą umieszczono datę „1545”, wskazującą na czas powstania portalu. Po obu stronach daty znajdują się płaskorzeźbione tarcze herbowe – obecnie silnie zatarte i trudne do jednoznacznej identyfikacji – podtrzymywane przez stylizowane motywy roślinne. W polu nad drzwiami znajduje się niewielki, okrągły otwór (okulus) z metalową kratą; wewnątrz widoczna jest tabliczka z napisem.
Zespół klasztorny poaugustiański. Długie, dwukondygnacyjne skrzydło o charakterze barokowym, ujęte od strony dziedzińca. W osi elewacji wznosi się niewielka wieżyczka z zegarem – o prostokątnym trzonie, zwieńczona nadwieszoną izbicą z arkadowymi prześwitami i hełmem zakończonym iglicą z chorągiewką. Wieżyczka ta akcentuje centralną część skrzydła i porządkuje kompozycję elewacji.
Kościół WNMP. Widok od strony wsch. Schodkowy szczyt prezbiterium. Najbardziej dekoracyjnym elementem tej perspektywy jest monumentalny, ceglany szczyt wschodni o formie schodkowej (sterczynowej). Ujęty jest w rytmiczny układ ostrołukowych blend rozmieszczonych w kilku kondygnacjach, tworzących geometryczną, piramidalną kompozycję. Centralnie umieszczono wysokie, ostrołukowe okno z maswerkiem, doświetlające prezbiterium. W dolnej partii widoczny jest dobudowany, arkadowy krużganek lub przedsionek o formach barokowych, z półkolistymi arkadami wspartymi na filarach. Wejście zaakcentowane jest niewielkim portalem z naczółkiem. Przed nim stoi krzyż.
Zespół klasztorny poaugustiański. Na pierwszym planie rozciąga się pas gęstej zieleni – drzewa i krzewy częściowo przesłaniają dolne partie murów. Za nimi wznosi się długi, dwukondygnacyjny budynek o prostych, tynkowanych elewacjach. Tynk jest miejscami silnie zniszczony i odspojony, co odsłania strukturę muru i świadczy o zaniedbaniu obiektu w chwili wykonania zdjęcia.
Elewację artykułują nieregularnie rozmieszczone, prostokątne okna o skromnych opaskach. W połaci wysokiego, dwuspadowego dachu krytego dachówką widoczne są niewielkie otwory okienne oraz lukarna o półkolistym zwieńczeniu. Kalenicę akcentują kominy. W tle ponad zabudowaniami wyrasta masywna, czworoboczna wieża kościoła Wniebowzięcia Najświętszej Marii Panny, zwieńczona czterospadowym hełmem i iglicą. Widoczna tarcza zegarowa potwierdza przynależność do zespołu kościelno-klasztornego.
Kościół WNMP. Widok od strony północno zach. Czworoboczna wieża wzniesiona z cegły, o surowej, gotyckiej formie. Pionowe blendy o ostrołukowych zamknięciach. W górnej partii widoczne są tarcze zegarowe umieszczone na każdej ze stron wieży. Całość wieńczy czterospadowy dach hełmowy o stosunkowo prostym kształcie, zwieńczony smukłą iglicą z kulą i krzyżem. Do wieży przylega korpus nawowy o wydłużonej bryle i wysokim, stromym dachu pokrytym dachówką. Od strony bocznej widoczny jest system przypór wzmacniających ściany nawy – typowy dla architektury gotyckiej. W partii wschodniej można dostrzec szczyt prezbiterium o ostrołukowym zarysie oraz dodatkowe, uskokowe elementy konstrukcyjne. W dolnej części wieży znajduje się ostrołukowy portal wejściowy, a u jej podstawy widoczna jest niewielka przybudówka.
